The Exterior as Not-Self in the Three Times Bāhirānattātītānāgatasutta

“Mendicants, sights of the past and future are not-self, “Rūpā, bhikkhave, anattā atītānāgatā; let alone the present. …” ko pana vādo paccuppannānaṁ.

Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu rūpesu anapekkho hoti; anāgate rūpe nābhinandati; paccuppannānaṁ rūpānaṁ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. Saddā … gandhā … rasā … phoṭṭhabbā … dhammā anattā atītānāgatā; ko pana vādo paccuppannānaṁ.

Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu dhammesu anapekkho hoti; anāgate dhamme nābhinandati; paccuppannānaṁ dhammānaṁ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.

Aniccavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Aniccaṁ dukkhaṁ anattā ca, tayo ajjhattabāhirā; Yadaniccena tayo vuttā, te te ajjhattabāhirāti.